De warenmarkt van vroeger....

Veel ouderen herinneren zich nog wel de markt zoals die in vroegere jaren was....
Natuurlijk ben ik van een andere generatie en weet ik er lang niet alles van, maar toch heb ik zo nu en dan eens verhalen gehoord over hoe het er zo'n beetje aan toe is gegaan.
Echter mocht U mij kunnen verbeteren of aanvullen bent U van harte uitgenodigd !
Het is ook maar een kort verhaaltje maar ik hoop op steun, dat spreekt voor zich.

In elk geval was het beroep marktkoopman / vrouw een zwaar beroep en werkelijk alles gebeurde met de hand. Auto's waren er niet al te veel en zo was het dat veel kooplieden met de handkar of als je wat meer centen in de sok had, met paard en wagen, bakfiets of ander zijds, naar de markt toog. Het was de tijd van de gasmuntjes....
Vroeg op en laat weer thuis het waren zware dagen in die tijd.
Ook werden de warenmarkten voornamelijk in de steden gehouden en kwamen de meeste kooplui uit de direkte omgeving. Kwam je van verder ging men meestal met de bus, de koopwaar op de rug gebonden.
In Helmond was van de Vorst een van de eerste die met een grote auto naar de markt toe reed. Hij haalde dan 's morgens eerst een man of zeven  met handel en al op en zo reden ze naar de markt...
Mijn opa woonde vroeger aan de Woenselse Markt in Eindhoven..hij was timmerman.
Dat was dus een geluk... want hij maakte houten tuinbanken en trappen.
Hij hoefde dus niet met zijn waar de hort op, maar hij zette ze mooi aan de straat en verkocht zo
menig tuinbankje... maar....  klant was koning... "wel thuisbezorgen he... da ding!!"
Mijn opa bond dan de tuinbank rechtopstaand achter op zijn NSU bromfiets en bracht de bank naar de klant. Dat die nooit verongelukt is. Ook had hij een grote plaats dus, timmerman als hij was... fietsenrekken gemaakt, en de fietsenstalling aan de Woenselse Markt was geboren.
Ik heb in mijn jonge jaren nog heel wat bonnekes op fietsbellen geplakt, een leuke tijd!

Zo had ik een oom, Guus Verbeek... een waar handelaarke ! Wat heeft hij niet verkocht...
Dan dit dan dat.... maar van kramen hield hij niet zo, hij was meer een vrije jongen.
Vaste plaatsen hoefde hij niet, dat kon ook niet want hij verzon steeds wat anders.
Zo weet ik nog dat hij tuinkabouters van gips verkocht, die haalde hij in Brussel, ik ben als klein menneke nog eens een keer mee gemogen. Ik heb mijn ogen uitgekeken..... Hoe is hij daar ooit terecht gekomen. En wat ze daar niet allemaal konden maken... poezen, honden, hertenkoppen en natuurlijk bergen tuinkabouters... er waren erbij van ruim een meter hoog (over kabouters gesproken) de ene blonk nog harder dan de andere. Helaas overleefde niet elke kabouter of hertenkop de reis terug naar huis. De trotse kabouter werd tekenkrijt voor op straat...

En zo gebeurde het dat hij een keer op een markt stond... "En" vroeg een klant, "Wat kost die hertenkop met dat stukske eraf?" ......... (hij verkocht ze normaal  heel voor 20 gulden) "Uhhh unne hele kost 30 en die mag je hebben voor 25".... "doe maar" zei de klant en keerde opgetogen huiswaarts.
Een andere klant die zo eens had staan kijken zei tegen Guus "koopman heb je nog zo'n kop met een stukje eraf" en zo gebeurde het dat Guus lange tijd achter de wagen stukjes van goeie hertenkoppen af stond te slaan.... want handel is handel,.... een waar gebeurt verhaal.

Natuurlijk de tijden veranderen.... het is nu wat harder,maar de verhalen blijven natuurlijk bestaan.
Over de standwerker in planten "ja luister eens koopman, die plant is giftig hoor... die hoef ik niet" waarop de standwerker zei "mevrouwtje je moet hem voor het raam zetten, hij is niet om op te eten"    Da's leuk... daar geniet ik nou van.

Eugene.......

Heeft U nog een mooi verhaal... oude foto's, U doet ons een groot plezier!

 

 TERUG     (lees het volgende verhaal)  ALLEEN OP DE MARKT....
ende